Monday, January 18, 2010

Տաս օրեր որ Հայաստան` մեր հայրենիք կը գտնուիմ...

Այսօր ճիշտ տաս օրեր պիտի ըլլայ, որ ես Հայաստան` մեր հայրենիք կը գտնուիմ..շատ ժամանակ չ'անցաւ, բայց շատ իրադարձութիւններ տեսայ, լսեցի, մեր ժողովուրդին հիմնահարցերուն ծանօթացայ...

Կամաց կամաց արդէն կը սկսիմ նկատել, թէ իրականութեան մէջ ինչպիսի խնդիրներով մեր Հայրենիքը կը տարապի…զարմանաքս գագաթնակետին կը հասնի երբ ժողովուրդը կը սկսի պատմելու..խոսելու..արտայայտուելու...



Անգամ մը օրինակ մէկումը հետ երկխոսութէան մէջ մտայ,ինծի ըսաւ որ օրուան մէջ 13 ժամ կ'աշխատի, որպեսզի կրնայ "գոյատեուել"..ցաւը հոն էր, որ այդ մարդը հիւանդ է և իր նիւթական վիճակը չի ներէր որ ինք բժիշկի երթայ..ընտանիքը անօթի է և իր ձեռքին կը նայի..իրեն ըսի, որ եթէ հնարաւորութիւն ունենաս ուրիշ երկիր մը երթալու և հոն ապրելու,կ'երթա ՞ ս. պատասխանը չ'ուշացաւ` "Այո', ի հա'րկ է, համոզուած եմ, որ հոն գոնէ աշխատանքիդ արդիւնքը կը տեսնէս..ի~նչ Հայրենիք, Ի~նչ մայրենիք...Հայրենիք չի'կա..ուր հաց հոն կաց" ըսաւ ու գնաց...



Աս մարդուն ըսածները բաւականին ժամանակ ձգեցին ինծի մտածելու, որ երբ մենք սփիւռքի մէջ Հայաստանի մասին կը մտածենք, կը մտահոգուիք, զոհողութեան մասին կը խօսինք, աս հարցերը նկատի չենք առներ..մեր երկիրը տարբե~ր հարցեր ունի, սփիւռքն ալ իր կարգին...

Մենք սխալ չենք, այո', որ հեռուէն կը պայքարինք մեր Հայրենիքին համար, բայց նաև պէտք չէ անտեսենք մեր երկրի ներքին իրավիճակը..իրականութիւնը միանշանակ խեղադիւրուած է...

Այս ամսուն 12ին Հանրապետութեան Հրապարակէն ներս ականատես եղայ անսովոր երեվոյթի մը..մարդ մը պարզապես դրամ դրավ ոստիկանի մը գրպանին
մէջ..փտածութիւնը տեղի կ'ունենայ նույնիսկ ժողովուրդին աչքին դիմաց, բայց արհամարհութեան չ'արժանանար..

Համալսարանէն ներս Պատմագիտութեան բաժնին մէջ ուսանողուհիի մը հետ ալ զրուցեցի..ան ալ իր կարգին զարմացուց ինծի:

"Համաշխարհայնացման ձգած հետքերը բաւականին նկատելի են մեր համալսարանին մէջ, քանզի 'Ազգային' գործոնը ընդմիշտ կը բացակայի մեր օրակարգէն..Այդ պատճառավ ալ նոր սերունդը կամաց կամաց կը մոռնայ իր ազգային պատկանելիութիւնը" ըսաւ ու գնաց...

Եզրակացութիւնը կը կարծեմ որ պարզ է բոլորիս համար..եթէ մե'նք չի մտածենք մեր երկրի', մեր ազգի', մեր մշակոյթի' պաշտպանութեան մասին, ապա որու ՞ ն պիտի ձգենք մեր պահանջատիրութեան փառայե'ղ ժառանգը..թիւրքի ՞ ն թէ չէ ազերիի ՞ ն...
ի ՞ նչ կ'ըլլայ.. ինչու ՞ համար.. ո ՞ վ է մեղաւորը ու այսպե~ս շարունակ..այս բոլոր հարցերուն մեկնաբանութիւնը ձեզի կը ձգեմ իմ բովանդակ ազգի ներկայացուցիչներ...

0 comments:

Post a Comment